بود كه متاسفانه در برخى موارد رنگ و لعاب اسلامى به گرفته و عوام فريبانه به جذب افكار خصوصا جوان و تحصيل كرده مى پرداختند . البته اين مبارزه گهگاه با گفتار و موعظه و درس و بحث بود ولى عمدتا با مشى ، رفتار و منش عارفانه در زندگى و اخلاق مدارى صورت مى گرفت كه با ذكرخاطرات و ياد آوريهاى شاگردان گرامى آنان ميسر مىشد . برادر حقير ( مرحوم سيد جعفر موسوى ) كه در بيست و شش سالگى فوت كرد ، از مريدان و علاقمندان خاص حضرت آيت ا . . . بهجت ( ره ) و آيت ا . . . علامه حسن زاده آملى ( حفظه ا . . . ) بود و يادم هست كه در هر فرصتى به زيارت و دست بوسى ايشان به قم مىرفت . هميشه ورد زبان و تعلق قلبى اش آيت ا . . . بهجت بود . يادم هست كه اتاقى خلوت در طبقه بالاى منزل براى خود دست و پا كرده بود و ساعت هاى زيادى را در آنجا مى گذرانيد و برخى شبها كه من خوابم نمى برد ، متوجه مى شدم كه بيدار هست و صداى راه رفتنش مى آيد . خادم افتخارى و بى نام يكى از هيئت هاى معروف و بزرگ شهر تبريز بود و مردم داريش زبانزد دوستان و آشنايان بود . دست نوشته هاى زيادى از وى بر جاى مانده كه همگى حاكى از روح لطيف ، عارفانه و زاهدانه اش است . البته مقصود و منظور حقير تنها ذكر اين مطلب است كه با وجود سيطره ماهواره و اينترنت وعصرارتباطات تصويرى ، جوانان بسيارى هستند كه مرعوب تبليغات فرقه هاى انحرافى غير اسلامى و ضد دينى نشده اند و راه كمال و رستگارى و رسيدن به مقامهاى رفيع عرفانى و الهى را يافته و بسوى نور و حقيقت رهنمون گشته اند و اين تحقق نمى يافت مگربا وجود پربركت و ارزشمند علماى ربانى